Irrigatieplan in Malawi niet gerealiseerd!

Jammer, jammer, Jammer, maar ik heb de handdoek in de ring gegooid. Wat is er aan de hand? Om dat voor iedereen duidelijk te maken wil ik eerst terug gaan naar februari 2016. Toen ben ik een collecte begonnen om op kleine schaal een irrigatieproject op te zetten in het dorp waar ik al sinds 2006 ongeveer de helft van het jaar verblijf. Ten gevolge van extreme droogte was de maisoogst in Malawi de laatste 2 jaar minimaal geweest en voor veel families was er een groot voedseltekort. Wekenlang heb ik toen folders huis aan huis bezorgd en het resultaat mocht er zijn. Ruim € 22.000 werd er bij elkaar gebracht. Mijn voornaamste doel was een irrigatieproject op te zetten daar dit op langere termijn een oplossing zou kunnen zijn om dit soort misoogsten te voorkomen. De natuur lijkt in dit deel van Afrika dank zij “El Nino” niet echt mee te werken. Degenen die een bijdrage leverden konden aangeven of zij dit bedrag besteed wilden zien voor irrigatie of voor voedselhulp. Het resultaat was dat ongeveer 15% bestemd was voor voedselhulp en voor de rest gaf men de voorkeur aan irrigatie. Hier ligt nu mijn probleem.

Sinds juli 2016 heb ik er met hulp van enkele lokale mensen hard aan gewerkt om dat irrigatiesysteem van de grond te krijgen maar het was moeilijk en op dit moment blijkt het onmogelijk te zijn om dit op een bevredigende manier te realiseren. In eerste instantie leek er een goede mogelijkheid om met een behoorlijk stuk land van start te kunnen gaan. Dit bleek achteraf echter onmogelijk daar het te ver van het meer lag en het ook te hoog lag om met pompen te kunnen werken. Di zou veel te duur zijn in verhouding tot wat de opbrengst zou kunnen zijn. Daarna hebben we niet stil gezeten en opnieuw plannen gemaakt voor een ander stuk land van 5 Ha waar het wel mogelijk zou zijn.

Om definitief te kunnen beginnen werd er een bijeenkomst georganiseerd voor iedereen die er met een stuk grond bij betrokken zou zijn en vooraf hebben we een duidelijke uitnodiging hiervoor met de tijd en plaats bij iedereen persoonlijk bezorgd. We hebben er toen ook op gewezen dat het belangrijk was dat iedereen aanwezig zou zijn. De bedoeling was om iedereen duidelijk te maken wat er van hen werd verwacht als we met dit project van start zouden gaan. Op maandagmorgen hadden we om half tien alles keurig klaar staan om de deelnemers om tien uur te kunnen ontvangen. We hadden op zo’n 20 bezoekers gerekend maar de allereerste en enige geïnteresseerde verscheen om tien voor elf. Verder is er niemand meer komen opdagen. Nu hoop ik maar dat jullie er begrip voor zullen hebben dat de moed me toen ontging om hiermee nog verder te gaan. Ik heb er nog enkele dagen over getwijfeld en een paar nachten wakker gelegen maar de kogel is nu door de kerk: Op deze manier wil en kan ik geen hulp brengen. Hier wil ik absoluut niet mee doorgaan.

In het dorp ken ik al lange tijd een man die oorspronkelijk uit een naburig dorp komt en hij is daar betrokken bij de opzet van een irrigatieproject. Dit was al kleinschalig gestart met een pomp vanuit het meer. Voor mij leek er een mogelijkheid te ontstaan om het geld, of een gedeelte daarvan, toch op een juiste wijze te kunnen besteden want volgens hem was er een goede mogelijkheid tot uitbreiding als er geld beschikbaar zou zijn. Er werd een afspraak gemaakt om het dorp te bezoeken. Men heeft daar ook een kindervoedselprogramma opgezet en daarvoor had men behoefte aan een eenvoudige ruimte. Hiervoor heb ik MKW 156.000 [€ 200] beschikbaar gesteld. Van dit geld wordt nu een gebouwtje van bamboe en riet opgezet dat ook dienst gaat doen als een soort kleuterschool.

Onlangs heb ik dus dat dorpje, Makawa, bezocht. Bij aankomst zat een grote groep kleine kinderen met een plastic of metalen bordje te wachten op hun eten. Er wordt dan een soort stevige maïspap opgediend en de pannen en bordjes waren in een mum van tijd leeg. Het was goed om te zien dat er voor de armsten iets gedaan werd. Daarna zouden we het irrigatieproject bezoeken. In augustus vorig jaar had een buitenlandse bezoeker een pomp ter beschikking gesteld en om het te irrigeren stuk grond nu te kunnen vergroten had men behoefte aan een tweede pomp. Als het enigszins mogelijk was ook een solarsysteem om deze te laten werken. Zoals afgesproken gingen we het systeem bezoeken. Dit is dus sinds augustus vorig jaar in werking en sinds november niet echt in gebruik omdat dit jaar het klimaat zich een beetje normaal gedroeg. Op het strand ontdekte ik echter twee breuken in de nog vrij nieuwe pijpleiding en daar had ik zo mijn bedenkingen bij. Op mijn vraag waarom daar niets aan gedaan werd kreeg ik als antwoord dat er geen geld was voor nieuwe pijpen. Niemand, maar dan ook niemand was op hete idee gekomen om deze gebroken pijpen dan met een plastic zak of iets dergelijks af te sluiten zodat alle pijpen niet met zand verstopt zouden raken. Daar had men niet aan gedacht en dat terwijl er zoveel mannen geen werk hebben en zomaar wat rond hangen. Ook hier kwam ik snel tot een besluit en ga hier niet in meewerken. Omdat het op een afstand ligt heb ik hier sowieso geen overzicht en ik vrees dat het moeilijk bijeen gebrachte geld niet echt goed besteed gaat worden.

Wat gaat er dan gebeuren met het geld dat bijeen is gebracht? U mag het zeggen.Aan iedereen die per bank een bedrag heeft overgemaakt voor irrigatie heb ik verzocht deze website te bezoeken om uit te leggen hoe alles er voor  staat. Aan degenen die de voorkeur gaven om hun gedoneerde geld aan irrigatie te besteden stel ik het volgende voor f u vraagt het bedrag dat u hebt bijgedragen terug [en u krijgt dit dan ook door mij terug gestort] of u staat mij toe het geld op een andere manier dan voor een irrigatieproject te gebruiken. Er zijn veel mogelijkheden om dat op een juiste en verantwoorde manier te doen. Sinds het begin van mijn actie helpen we de meest behoeftige families aan maismeel. Wekelijks konden we 20 gezinnen helpen maar aan het eind van deze maand is het daarvoor bestemde geld op en zouden we hiermee moeten stoppen. Dat zou jammer zijn. Er zijn nog steeds veel mensen die hulp hard nodig hebben.

Velen van u weten dat ik al meer dan 10 jaar een project voor kinderen heb dat voor het grootste gedeelte met bijdragen van vrienden en ook door mij persoonlijk wordt gefinancierd. In Afrika kan men met een niet al te groot bedrag veel doen als de uitgaven goed gecontroleerd worden. Er zijn echter nog steeds dinen die we zouden willen doenmaar waarvoor het geld ontbreekt. Ook daar zou ik een gedeelte van het geld voor willen gebruiken. Hierbij denken we aan het organiseren van leerzame avonden voor jongeren van 14 tot 17 jaar. Een voorbeeld hiervan is groepen te starten die met technisch speelgoed, Meccano of het Duitse Eyetech, ervaring in techniek kunnen opdoen. Ook zou er een eerste kennismaking met de computer kunnen worden bijgebracht. Mocht u nog een afgedankte laptop of mobieltje hebben dat u ter beschikking wilt stellen dan houd ik me aanbevolen.

Ik verzeker u dat het door u gedoneerde geld dan op een goede manier gebruikt zal worden. Hiervoor wil ik echter eerst uw instemming hebben. Daarom vraag ik u mij te laten weten of u het destijds door u gestorte  bedrag teruggestort wilt zien of dat u mij de vrijheid geeft dit op een andere manier te gebruiken. Het zou fijn zijn als u dit per email [gerritvanengelen@gmail.com of tipezananso@gmail.com] aan mij zou willen laten weten onder vermelding van het bedrag en het rekeningnummer waarvan u dit aan mij hebt overgemaakt. Binen twee weken krijgt u het bedrag dan op uw rekening gestort. Natuurlijk vind ik het prettig als u mij toestaat het bedrag op een andere goede manier te gebruiken maar u beslist zelf of u het daar mee eens bent. Graag hoor ik van u.

Met een vriendelijke groet, Gerrit van Engelen

Langzamerhand komt er schot in!

Goed werk heeft tijd nodig. Deze uitspraak is vooral hier in Malawi erg toepasselijk. Dagelijks dringt steeds meer tot me door dat de wereld hier totaal anders in elkaar zit dan in Nederland. Dat geeft wel eens problemen. Communicatie is hier erg ingewikkeld en ook een afspraak maken gaat niet echt gemakkelijk. Er gebeurd altijd wel iets waardoor een gepland iets niet door kan gaan. Een veel voorkomende oorzaak is een begrafenis. Hier in dit dorp is iedereen wel op een of andere gerelateerd aan degene die overleden is. De familieband gaat hier heel ver en volgens mij vinden achter-achterneven het helemaal geen ramp om bij een begrafenis aanwezig te zijn want dat levert weer een dag niet werken op. Sinds begin dit jaar is de stroomvoorziening ook minimaal. Escom levert groene stroom d.m.v. waterkracht. De waterstand in het meer is nu echter dermate laag dat er vaker geen stroom is dan wel. Dat zorgt er weer voor dat het leven, dat normaal al niet zo druk is, helemaal stil komt te staan. Communicatie is dan bijna niet mogelijk want internet en mobiele telefonie vallen dan ook weg. Maar……. toch zit er een zekere voortgang in ons irrigatie plan. Zoals eerder verteld hebben we nu in totaal 14 families waarmee we kunnen gaan werken. Wat gaan we de komende tijd doen. Morgen, woensdag 12/10 komt de adviseur van landbouw de zaak mee bekijken en zal dan zijn adviezen gaan geven. Hij zal later ook regelmatig een kijkje komen nemen om te zien of alles goed begrepen is en wordt gedaan zoals het door hem bedoeld is. Er is al een bezoek geweest van een firma die pompen kan gaan verzorgen en deze heeft een offerte uitgebracht. Deze was echter niet erg gespecificeerd en daarmee kunnen wij in ieder geval nog niet verder mee. Ook is er een offerte in voorbereiding van Power from Nature. Dit heeft dan betrekking op een watervoorziening d.m.v. een solarinstallatie. Hieraan kleven echter ook weer problemen  in verband met de diefstalgevoelige locatie die we gaan gebruiken. Volgens Lingson en ook enkele andere bewoners van het dorp moeten we daar wel degelijk rekening mee houden. Verder moet er een duidelijke plattegrond komen met de afmetingen van de grond van de deelnemers. Ook dit proberen we deze week nog klaar te krijgen. Dan moet er natuurlijk nog een reglement van deelneming gemaakt worden. Hiervoor krijgen we de hulp van Piliran Chalumba. Een bevriende politieman uit het naburige Monkey-Bay die ik al 11 jaar ken en waarvoor ik jaren geleden een managementcursus heb betaald. Hij komt nu dus heel goed van pas. We zullen hem ook vragen om een en ander duidelijk toe te lichten aan de groep. Een prettige bijkomstigheid, een politieman heeft hier nog veel gezag en als hij een en ander komt uitleggen maakt dat waarschijnlijk meer indruk. Jullie zien het, langzaam maar zeker komt er iets van de grond. Nu nog wachten tot er iets uit de grond komt! Ik houd jullie op de hoogte.

Geld uitgeven is moeilijker dan gedacht!

Het lijkt een rare uitspraak maar voor mij is het op dit moment niet gemakkelijk het bedrag dat is ingezameld voor hulp in Malawi goed te besteden. Zoals bekend is het mijn bedoeling het grootste deel van het bedrag aan irrigatie te besteden. Dit was ook de wens van het merendeel van degenen die hebben bijgedragen. Dit klinkt een beetje negatief maar gelukkig komt er langzamerhand verandering in. Het is een heel verhaal maar ik zal proberen het in het kort duidelijk te maken.

Cape Maclear is een aantrekkelijk dorp om te wonen want het ligt aan een groot meer en er is dus water beschikbaar. Die aantrekkelijkheid brengt echter ook problemen met zich mee want in tegenstelling met de situatie in veel andere dorpen is hier bijna alle grond in privé bezit. Dit maakt het moeilijk een behoorlijk aaneengesloten stuk grond te vinden waarvan de eigenaren allemaal bereid zijn aan een irrigatieproject mee te werken. Er is altijd wel iemand die de zaak niet vertrouwd of wat erger is iemand die probeert er een slaatje uit te slaan.  We hebben echter ons best gedaan en de moed niet opgegeven. Het resultaat is dat we nu een groep van 12 vrouwen hebben waarvan hun stuk land bij elkaar ligt samen met een stuk grond van Lingson, mijn manager in de speeltuin. Voor de duidelijkheid: vrouwen doen hier voor het merendeel het werk op het land en zij beschikken ook over de zeggenschap over de familiegrond.

Met deze groep is nu een eerste begin gemaakt en op dit moment lijkt het er op dat dit gaat slagen. In eerste instantie hebben we in onze speeltuin een bijeenkomst georganiseerd om ons plan te verduidelijken. Veel mensen kennen hier het woord irrigatie niet eens. Erg hoopgevend was dat bijna iedereen gekomen was en dat de 2 afwezigen niet zomaar weggebleven waren maar dit wel van te voren hadden gemeld. Erg ongebruikelijk in Malawi! Meestal zijn de vrouwen hier erg verlegen maar binnen korte tijd kwam er toch al een geanimeerd gesprek op gang waarbij heel wat belangrijke onderwerpen aan bod kwamen. Natuurlijk konden wij nog niet overal een duidelijk antwoord op geven. Bij toeval zijn we te weten gekomen dat er in een naburig dorp, Monkey-Bay al een irrigatieproject is opgezet door een katholieke organisatie. Via een goede bekende van me die in Monkey-Bay  woont en werkt. Piliran Chalumba, hebben we met die organisatie een afspraak kunnen maken om dit project te bezoeken. We zijn hier al geweest voordat we de bijeenkomst met onze vrouwengroep hadden. We waren toen verrast door de vriendelijkheid waarmee we werden ontvangen maar vooral door de informatie die we daar kregen. Ons werd ook duidelijk dat we daar terecht zouden kunnen voor hulp en advies die ons ook daadwerkelijk werd aangeboden. Deze goede ervaring bracht ons op het idee om met onze groep dit project te bezoeken.

Dit bezoek hebben we ondertussen achter de rug. Een heel groot succes. Iedereen was stom verbaasd dat het mogelijk was om buiten de regentijd gewassen te verbouwen en de mais, kool, zoete aardappelen werden als een wereldwonder beschouwd. Op het project had men zich ook volledig voorbereid op ons bezoek. Vier belangrijke personen waren aanwezig om ons te ontvangen en om heel uitgebreid uitleg te geven. Allereerst de Chairman, Mister Gera.  Dit is de man die het dagelijkse reilen en zijlen in de gaten houdt en een redelijke kennis heeft van de belangrijkste zaken betreffende irrigatie en landbouw. Hij vertelde over de eerste opzet van het project en maakte heel duidelijk dat er hard gewerkt zou moeten worden om alles succesvol te laten verlopen. Daarna kregen we een rondleiding van Mevrouw Fales Mera. Zij is de zus van de Chief van dit grondgebied. Zij is lid van de groep sinds het begin en heeft een opleiding gekregen om de anderen te kunnen helpen bij de verbouwing en verwerking van de gewassen. Op mij persoonlijk maakte zij een grote indruk. In een erg interessant verhaal gaf zijn veel informatie aan onze vrouwengroep waarbij vooral diversiteit van gewassen, het minimaliseren van kunstmest en de toepassing van compost naar voren kwamen. Iedereen luisterde met aandacht en men kwam ook met zeer gerichte vragen. Zij bood ook aan ons te zullen helpen als we daar behoefte aan hadden.

Daarna werd de solar installatie bezocht. Dit is in de loop van 11 jaar een groot project geworden en het laat zien dat er wel degelijk mogelijheden zijn. Ondertussen zijn hier meer dan 25 families die er een stuk grond bewerken. Wij zullen het met onze financiën echter veel kleiner moeten opzetten. Tijdens het bezoek werd het voor onze groep wel duidelijk dat er wat mogelijk was. Ook het contact met de vrouwen in Monkey Bay verliep uitstekend en dat resulteerde in een uitbundig zang en dans spektakel op het strand bij de solar installatie. Het lijkt er op dat hier een goede vriendenband gaat ontstaan.

Tot slot werden we voorgesteld aan twee mensen van het ministerie van landbouw. Mister Raphel Kachingwe en Mister Beaton Mpepo. Dit was een verademing. Het bleken echt twee mensen te zijn die wilden helpen. Normaal gesproken staat hier altijd voorop: Wat kan ik er wijzer [financieel] van worden. Het was een verademing dat zoiets deze keer niet eens te sprake kwam. Er werd alleen maar hulp aangeboden.   Mister Kachingwe is duidelijk de grote man maar gaf ons de verzekering dat we er op konden rekenen dat Mister Beaton Mpepo ons met raad en daad ter zijde zou staan. We zullen daar zeker gebruik van gaan maken.

Tot slot werd er in de schaduw nog door het hele gezelschap nagepraat over de fijne maar vooral leerzame dag en wij hebben beloofd binnenkort met onze groep terug te komen. We zullen dank als blijk van waardering een soort Bingo organiseren. Sinds enkele maanden doen we dit nu op zondagmiddag en dat is een groot succes.

Ondertussen is er een afspraak gemaakt  met een firma die de aanleg van een pomp kan verzorgen. Zij komen begin oktober metingen doen en daarna zal een advies en een offerte volgen. Hopelijk verloopt het vervolg net zo goed als de start die we nu gemaakt hebben.

Ik houd jullie op de hoogte

LANGE TIJD GEEN BERICHT!!!

Inderdaad is er lange tijd geen nieuws op mijn website verschenen. Dit wil echter niet zeggen dat er geen nieuws was. Ik zal het uitleggen. Terwijl ik bezig was met de inzameling ten bate van de hongersnood in Malawi kwam er een kink in de kabel. Bij een jaarlijks bloed- en urine onderzoek kwam te voorschijn dat er problemen met mijn nieren zijn. Hiervoor werd ik doorverwezen naar een internist. Ondertussen bleef ik ijverig geld verzamelen. Omdat ik me prima voelde had ik niet het idee dat het ernstig zou zijn. Latere onderzoeken gaven echter aan dat er wel degelijk iets ernstigs aan de hand kon zijn. Om deze reden moest ik mijn voorgenomen verblijf van 3 maanden in Malawi inkorten tot slechts 4 weken i.v.m. een onderzoek dat de internist niet langer wilde uitstellen. Op 26 juli kwam ik weer aan in Nederland en op 28 juli vond dit onderzoek plaats. Ik zat echt in mijn rats over de uitslag. Zou ik nog wel regelmatig naar Malawi kunnen gaan. Op 3 augustus zou ik de uitslag krijgen. Gelukkig, het onderzoek gaf aan dat er niets ernstigs aan de hand was en toen ik te horen kreeg dat ik met deze chronische kwaal wel honderd zou kunnen worden was ik dolgelukkig. Zeker toen de arts me vertelde dat ik met een gerust hard voor 3 maanden naar Malawi kon vertrekken.  Dit gaat dus ook gebeuren. Zondag 14 augustus ga ik weer voor langere tijd naar Malawi. Een probleem was echter dat ik tijdens mijn afgelopen verblijf van 4 weken niet echt iets heb kunnen realiseren. De tijd was te kort om goede plannen te maken en het zou onverantwoord zijn om een behoorlijk bedrag te investeren zonder er zeker van te zijn dat het ook echt vruchten af zou werpen. Daarom is er met het ingezamelde geld tot nu toe niets gebeurd. Wel heb ik al wel contacten gelegd en voorbereidende gesprekken gevoerd. Dit zal veel helpen als ik weer in Malawi aan de slag ga. En ik kan iedereen vertellen: IK HEB ER ZIN IN! In totaal heeft de actie ruim € 22.000 opgebracht en dit geld staat veilig gestald totdat ik het op een goede en verantwoorde manier kan gaan besteden. Vanaf nu zal ik u van de vorderingen op de hoogte houden. Nogmaal iedereen van harte bedankt die een steentje heeft bijgedragen. Gerrit van Engelen.

Succesvol eindresultaat

Vandaag, 15 juni, is de totaalstand gekomen op €20.252. Een onverwacht groot bedrag. Natuurlijk wil ik iedereen die daaraan heeft bijgedragen, zeker mede namens de bewoners van Cape Maclear, van harte bedanken.

Aanstaande zondag 19 juni vertrek ik naar Malawi en ga ik daar aan het karwei beginnen. Uit diverse contacten heb ik bemerkt dat er diverse mogelijkheden zijn om irrigatie in Malawi toe te passen. Hierover heb ik reeds overlegd met Reinier Veldman van Mzuzu SMART centre. Deze manager, die studeerde aan de Universiteit van Wageningen, is gespecialiseerd in irrigatie en het verbeteren van de lokale landbouw. Hij is al enkele jaren werkzaam in Malawi en komt in de eerste week van juli ons project bezoeken. Volg deze website om op de hoogte te blijven van onze vorderingen.

 

Het gaat prima met de collectes. Momenteel staan we al op € 18.500. Vorige week heb ik nog 5000 flyers ontvangen en die ben ik nu aan het bezorgen. Het lijkt er echt op dat de € 20.000 gehaald wordt. Daarna begint voor mij het echte werk. 19 Juni vertrek ik naar Malawi. Volg me dan op de website